De weg kwijt

10 februari 2017

Door: Natasja Bijl

Vorig weekend stond ik voor L’ even op de Nationale Gezondheidsbeurs. Rond negenen liep ik, samen met twee gezellig kletsende dames, vanaf het station naar de Jaarbeurs. Ze hadden er zin in, zeiden ze en keken uit naar een flink portie gezondheidstips. Rond vieren kwam ik hen opnieuw tegen, minder fris en fruitig dit keer. ‘We zijn de weg kwijt,’ zuchtten ze. Hiermee hadden ze het niet over de letterlijke weg; de routing op de beursvloer was best overzichtelijk, maar over het te bewandelen pad in gezondheidsland.

Ik besloot ook eens een rondje langs de diverse stands te lopen en kwam er al snel achter dat er om gezond leven heel veel te doen en te laten is. Wil je een killerbody? Haast je dan minimaal vier keer per week naar de sportschool en schrap brood uit het menu, zo las ik op de achterflap van het boek van Fajah Lourens. Wil je fijn door de overgang? Verruil intensief sporten voor yoga en brood, meenden Isa en Medina. Ja, brood mag wel, juist wel, want dat geeft je een geluksgevoel. Kramen met zelfhulpboeken voor een rustige mind afwisselend met stands vol fijn fruit, mechanisch gefilterd water en Himalaya zout. Het beloofde allemaal wat. Na een half uurtje begreep ik opeens de verwarring bij de dames en liet me zuchtend in een massagestoel vallen. De roterende bollen in mijn rug voelden heerlijk. En toch kreeg ik ook nu niet het gevoel dat dit massageapparaat de oplossing zou zijn voor alle gezondheidsperikelen. Ik dacht na..

Als mijn moeder vroeger op de gezonde toer ging, schrapte ze tussendoortjes, ging ze drie maal per week met de buurvrouw wandelen en schepte ze een aardappel minder op. Zo simpel was het. Nou moet ik ook zeggen dat wij vroeger thuis nooit frisdrank dronken, de la niet vol met koekjes lag. Mijn moeder enkel verse groenten kookte, zonder pakjes. En als tussendoortje namen we een biscuitje of een appel. Alleen op zaterdag mochten we een gevulde koek en daar keken we dan naar uit. Wat een verschil met nu. Misschien is het daar allemaal wel in rap tempo mis gegaan. Dat we te veel bewerkt voedsel eten, wat in combinatie met minder beweging en meer stress onze gezondheid niet ten goede komt, en moeten we daarom nu massaal aan de goj bessen en groene shakes.
Zou dat het zijn? Een beetje overprikkeld kwam ik bij onze stand terug en zag hoe mijn collega in haar net gekochte lunch stond te prikken.
Het zag er ook nogal “groen” uit
‘Wat is het?’ vroeg ik.
‘Quinoa uit de Andes, opgewarmd in de magnetron,’ zei ze. Opgewarmd in de MAGNETRON OP DEZE BEURS! Ik moest er zelfs een beetje om lachen. Had ik net niet ergens gehoord dat die straling ook niet erg best is?