Bundelen

20 april 2017

‘Bundelen’, met dat woord in mijn hoofd word ik wakker. Tijdens het wakker worden is mijn hoofd nog stil. Maar zo gauw het aangaat, gaat het ook goed aan. Voordat ik het weet lig ik in bed mailtjes te checken, en Facebook posts te beantwoorden, om zeven uur ‘s ochtends. Maar vanmorgen niet. Het advies ‘bundelen’ klinkt na in mijn hoofd en voelt goed. Ik moet mijn aandacht bundelen in plaats van alle kanten uit te laten schieten. Ik doe mijn ogen dicht en slaap nog een kwartiertje.
Later verbaas ik me erover dat die rust zo onverwacht op me neer daalde. In tijden van onrust kan ik naarstig zoeken naar de rust in mezelf. Soms zo fanatiek dat ik alleen maar verder van huis raak. De geest is unstoppable als je haar de kans geeft. Zij is supersnel en superslim en ze wil altijd meer. Ze kan moeilijk stilstaan bij wat ze al bereikt heeft. In plaats daarvan kijkt ze naar wat er beter kan. En naar wat ze allemaal nog moet doen. Ze barst uit elkaar van de inspiratie en raakt er soms zo door overweldigd dat ze tien dingen tegelijk doet.

Dan wordt het me te veel en eis ik ontspanning van mezelf. Wat dus weer iets nieuws is dat moet. Ik herinner me vaag hoe het voelde om ontspannen te zijn, maar ik kom er niet bij. Als ik op zo’n dag mediteer, dan word ik gek van mijn eigen hoofd. Toch blijf ik zitten, vastbesloten om de spanning door me heen te laten gaan in plaats van weg te duwen. De spanning verdwijnt dan niet, maar er komt wel iets meer ruimte.
Die ruimte kan er ook op onverwachte momenten ineens zijn. Plotseling voel ik het weer, ben ik het weer, herinner ik het me weer, de bedding van stilte die het leven omvat en draagt. Je kunt – onder andere door meditatie – oefenen om je niet te laten leiden door je gedachtes, om niet automatisch te reageren in lastige situaties, en in plaats daarvan rustig en wakker te blijven. Maar er is ook iets wat je niet kunt oefenen. Soms krijg je het gewoon cadeau, als door een zegen van boven, ben je ineens weer in tune. Uit het niets voel ik me dan weer afgestemd, ontspannen, vol vertrouwen. Op die momenten herinner ik me weer dat ik helemaal niks kan bedenken en bepalen. Het leven heeft altijd het laatste woord. En vandaag is dat woord ‘bundelen’.